Τα υπέρ και τα κατά Λένιν: Οι Φάκελοι Mondadori

Βλαδίμηρος Ίλιτς Ουλιάνωφ

το παιδί του Βόλγα

"Το κυβερνείο του Σιμπίρσκ αντιπροσώπευε ένα κομμάτι από την απέραντη γη, που ο Βόλγας, ο βασιλιάς των ρούσικων ποταμών, ενώνει κάτω από το σκήπτρο του. Όποιος μεγάλωσε στις όχθες του, θα τον θυμάται σ'όλη του τη ζωή. Η ξεχωριστή μαγεία του ποταμού βρίσκεται στην αντίθεση που παρουσιάζουν οι όχθες του. Η δεξιά ορθώνεται σαν ένα ψηλό ορεινό φράγμα μπροστά στη Ασία, ενώ η αριστερή απλώνεται ομαλά στο αχανές της Ανατολής. Σε εκατόν πενήντα μέτρα ύψος, πάνω από τον υγρό καθρέφτη του νερού, ξεπηδάει ένας λόφος. Στην πλαγιά του υπήρχε το Σιμπίρσκ, μια πόλη χτισμένη ανάμεσα σε πράσινους κήπους. Ήταν η πιο καθυστερημένη, η πιο αναχρονιστική επαρχιακή πρωτεύουσα της περιοχής Βόλγα... Η πόλη αναπτυσσόταν αργά.Στα 1870 δεν είχε καλά-καλά 30 χιλ. κατοίκους: ένα κυβερνείο όπου βασίλευε η αμάθεια και η πείνα και όπου οι αγρότες έξυναν την γη με ξύλινα τσαπιά, δεν είχε ανάγκη από πολυάνθρωπη πρωτεύουσα, ούτε μπορούσε άλλωστε να τη θρέψει" (Τρότσκι, ο νεαρός Λένιν, Mondadori, 1971). Το Σιμπίρσκ (το 1924 ονομάστηκε Ουλιάνωβσκ), ήταν η πατρίδα του συγγραφέα Γκοντσάρωφ, που δημιούργησε τον Ομπλόμωφ, τη διαβόητη εκείνη προσωποποίηση της ρωσικής νωθρότητος. Από ένα παράξενο παιχνίδι της τύχης, στη γη του οκνηρού Ομπλόμωφ γεννήθηκαν τρεις από τους πρωταγωνιστές της μεγαλύτερης κοινωνικής αλλαγής του αιώνα μας. Εκτός από τον Λένιν, ο Κερένσκι, πρωτουργός της Επαναστάσεως του Φεβρουαρίου, και ο Προτοποπώφ, ο μισητός υπουργός Εσωτερικών της τσαρικής Κυβερνήσεως.