Τα μυστικά αρχεία του Κίσιντζερ - Τόμος Δεύτερος

Έντεκα μήνες μετά την επιστροφή του Μακάριου, ο Χένρι Κίσιντζερ υποδεχόταν με χαμόγελα και αστεϊσμούς τον αντιπρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, τον Ραούφ Ντενκτάς. Ήταν 20 Νοεμβρίου 1975.

Ο Κίσιντζερ, όπως είχε πράξει και με τον Ετσεβίτ την επόμενη της εισβολής, δεν έκρυψε τα σχέδιά του από τον Ντενκάς, ο ποποίος άκουγε τον υπουργό όπως ο μαθητής το δάσκαλο. Του εξήγησε μάλιστα ότι όταν λέει "εμείς", εννοεί τους Αμερικανούς και τους Τούρκους. Και όταν λέει "αυτοί", εννοεί τους Έλληνες και τους Ελληνοκυπρίους. Και του ανέλυσε τις σκέψεις του, που ισχύουν μέχρι και σήμερα, αφού η λύση που προωθούν οι απεσταλμένοι των Ηνωμένων Πολιτειών, της Βρετανίας και των Ηνωμένων Εθνών είναι εκείνη που σοφίστηκε την επομένη της εισβολής ο Κίσιντζερ.

"Θα συμφωνήσεις", είπε στον κατοχικό ηγέτη, "σε διζωνικό σύστημα με μία αδύναμη κεντρική κυβέρνηση και στον αποκλεισμό της ένωσης. Η διευθέτηση στο εδαφικό θα πρέπει να είναι περίπου στο 30%. Αυτά τα στοιχεία κατά κάποιο τρόπο πρέπει να συμπεριληφθούν σε μια συμφωνία-πακέτο".

Και τον αποχαιρέτησε.