Ερωτοτροπίες

Η τελευταία φορά που είδα τον Μιγέλ Ντεσβέρν ή Ντεβέρν ήταν και η τελευταία φορά που τον είδε η γυναίκα του, η Λουίσα, γεγονός που δεν έπαψε να είναι περίεργο και ίσως και άδικο, εφόσον εκείνη ήταν ακριβώς αυτό, η γυναίκα του, ενώ εγώ ήμουν μια άγνωστη... Η Μαρία Ντολθ, αφηγήτρια και κεντρική ηρωίδα του βιβλίου, έμαθε το όνομα του Ντεβέρν όταν τον είδε στη φωτογραφία της εφημερίδας, "μαχαιρωμένο και με ξεκούμπωτο πουκάμισο, λίγο πριν μεταβληθεί σε πτώμα: το τελευταίο πράγμα που πρέπει να συνειδητοποίησε ήταν ότι τον μαχαίρωναν κατά λάθος και χωρίς αιτία". Με λόγο επιβλητικό και σαγηνευτικό, το μυθιστόρημα του Μαρίας μας μιλάει για την τρέλα του έρωτα, μια κατάσταση που σχεδόν οικουμενικά θεωρείται απόλυτα θετική, ακόμη και λυτρωτική κάποιες φορές, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, ώστε μοιάζει να δικαιολογεί σχεδόν τα πάντα: τις ευγενείς και αλτρουιστικές πράξεις, αλλά και τις μεγαλύτερες ακρότητες και αθλιότητες... "Ένα μεγάλο μυθιστόρημα για την πολυπλοκότητα της ψυχής. Ο Μαρίας αρνήθηκε το Εθνικό Βραβείο Μυθιστορήματος της Ισπανίας για τις Ερωτοτροπίες. "Το κράτος μόλις είχε κόψει τις επιχορηγήσεις στις βιβλιοθήκες, δεν μπορούσα να το δεχτώ κατόπιν αυτού" είπε. Ας ευχηθούμε να δεχτεί το Νόμπελ όταν του προταθεί..." Le Monde des livres "Τα αιώνια θέματα της αγάπης, του θανάτου και της μοίρας εξερευνά ο Μαρίας σ' αυτό που είναι ίσως το καλύτερο βιβλίο του ως σήμερα". Alberto Manguel "Σαγηνευτική πραγματεία του έρωτα και του θανάτου. Υπέροχο". Nathalie Drom