Ημιτελής ιερός μύθος

(...) Κάποτε είχαμε ιστορίες. Τις λέγαμε. Το συζητούσαμε. Σήμερα;

Σήμερα έχω τόσα να πω και δεν το θέλω ή δεν το μπορώ. Κι όσο περνάει ό,τι ονομάζουμε χρόνο, καιρό, όλο και γονατίζω απ' αυτό.

ΓΙα τούτο θα δώσω μια παλιά ιστορία, Σ' ανταλλαγή να μείνω μόνος. Δεν είναι παράξενο και δεν είναι θέλησή μου. Αλλά τίποτε άλλο δεν μπορώ. Πρέπει να ξεφορτωθώ το παρελθόν στο παρόν για το μέλλον.

Αλλά ποιο μέλλον, ποιο παρόν, τι παρελθόν. Όλα να σε καταδυναστεύουν. Ας αρχίσω λοιπόν.

Στη φυλα΄κη είμουν ελεύθερος. Έτρεχα και δολοφονούσα, σκόρπιζα το θάνατο, μα το θέλαν άλλοι. Τώρα εγώ έχω ξεχάσει. Ξεχύλισα και μπούχτησα τον κορεσμό μου. Κι αυτό θα γίνεται για πάντοτε. Παντοτινά μου. Πού να σκεφτώ τη νιότη και τα γηρατιά μου πρώτ' απ' όλα. Και δεν τέλειωσε. Καταστράφηκα και καταστρέφομαι. Είμαι εδώ. Εγώ που τη ζωή τόσο αγαπώ. Θα τα πούμε - θα τα πω.

Τη ζωή που αγαπώ.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΜΗΤΣΑΚΟΣ

Γεννήθηκε το 1942 στην Πάργα - Πρεβέζης. Κατάγεται από τη Μάνη. Σπούδασε: Δημοσιογραφία - Δημοσιολογία - Δημόσιες Σχέσεις, Πολιτικές Επιστήμες και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Διοικητική των Επιχειρήσεων.

Το 1962 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο ποιημάτων και ακολούθησαν πέντε μυθιστορήματα δύο συλλογές διηγημάτων και ακόμη τέσσερις ποιητικές συλλογές.

Έχει έτοιμα για έκδοση μελέτες για τους: Κάλβο, Καβάφη, Σικελιανό, Σεφέρη, Ρίλκε, Τζόυς, Έλιο, Πάουντ, Πόε, Ντοστογιέσφκυ και Χέμινγουαιη, δύο μυθιστορήματα, δύο ποιητικές συλλογές, τρεις συλλογές διηγημάτων και τρία θεατρικά. Επίσης μία εκτενή εργασία για τη Μάνη και τους ανθρώπους της.

Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.