ΘΕΟΚΟΙΝΩΝΙΑ

Η σχέση ανθρώπου και Θεού αποτελεί το υπ’ αριθ. 1 πρόβλημα που απασχολεί τον άνθρωπο από την αυγή της ιστορίας του και τον απασχολεί σοβαρότατα και σήμερα και πάντοτε.

Το καίριο και σημαντικό αυτό πρόβλημα προσπάθησαν να επιλύσουν, κάθε φορά, οι άνθρωποι, επί τη βάσει εξωτερικών (του οικολογικού περιβάλλοντος) και εσωτερικών (προσωπικών βιωμάτων) κριτηρίων. Εξ όλων, όμως, των ανθρώπων, οι Χριστιανοί ευρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση να μιλήσουν για το πρόβλημα της θρησκευτικότητος, για δύο λόγους:

Πρώτον, διότι η γραπτή και θεόπνευστη αποκάλυψη της Π. Διαθήκης τους παρέχει άγνωστα και ουσιώδη στοιχεία της αρχέγονης θρησκευτικότητος, της αρχέγονης, δηλαδή Θεοκοινωνίας, τα οποία ενέχουν θεμελιώδη σημασία για την προσέγγιση, κατανόηση και επίλυση του προβλήματος της σχέσης του ανθρώπου με τον Θεό. Και,

Δεύτερον, διότι, η διά του ενανθρωπήσαντος Υιού του Θεού, του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού συμπλήρωση της θείας αποκάλυψης της Π. Διαθήκης, είχε ως αποτέλεσμα, αφ’ ενός, να συνδυασθούν και κατανοηθούν όλα τα προγενέστερα στοιχεία (του παρελθόντος) και, αφ’ ετέρου, να προστεθούν και πολλά ελλείποντα και άγνωστα στοιχεία (του μέλλοντος), ούτως ώστε να προκύψει μια ολοκληρωμένη απάντηση στο όλο πρόβλημα.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)