Τα ξεχασμένα μονοπάτια

Θα μπορούσα να σας διηγηθώ ιστορίες από τις διαδηλώσεις των Λαμπράκηδων, από τα βασανιστήρια της χούντας στην Μπουμπουλίνας, από την εξέγερση της Νομικής και το Πολυτεχνείο...

Θα μπορούσα να σας μιλήσω για τους καινούριους ήρωες, τον Γρηγόρη Λαμπράκη, τον Σωτήρη Πετρούλα, τον Διομήδη Κομνηνό, τον Αλέκο Παναγούλη...

Προτιμώ όμως να σας μιλήσω για πράγματα πιο απλά και καθημερινά: για τη φύση που καταστρέφεται, για τις παραδόσεις που σβήνουν, για την ανθρωπιά που χάνεται...

Μη νομίσετε πως αυτά είναι λιγότερο δραματικά —τραγικά θα έλεγα— από τη φτώχεια και την καταπίεση της δικής μας εφηβείας. Ούτε πως η δική σας «αντίσταση», η προσπάθεια να βρείτε τον εαυτό σας μέσα σ’ αυτό τον αφύσικο κόσμο που σας φτιάξαμε, είναι λιγότερο ηρωική απ’ τους δικούς μας αγώνες για Ελευθερία και Δημοκρατία.