Μυθιστορήματα

Λένε πως ο χρυσός κανόνας στον έρωτα είναι να μη δίνεις πάρα πολλά, ώστε να εγκλωβίζεσαι στη σχέση, αλλά και να παίρνεις αρκετά, ώστε να μη θέλεις να φύγεις.Αυτό το καλοκαίρι, στην Ακτή, τέσσερις άνθρωποι θα σπάσουν τον κανόνα. Και θ' αντιμετωπίσουν τη Μοίρα. Και ένας πέμπτος θα κινεί τα νήματα.Ερωτικά τρίγωνα. Συμπλέγματα πάθους. Απιστία. Αδιέξοδοι πόθοι. Συγχώρεση. Παράνομοι έρωτες. Η Λύτρωση. Η πρόκληση της Μοίρας. Η Ύβρις και η Νέμεσις. Όλα δεμένα αρμονικά σ' ένα μοναδικό ερωτικό μυθιστόρημα που παίζει με το μυαλό και τις αισθήσεις...

Η ιστορία που θα διηγηθώ διαδραματίζεται στη μακρινή Ποπεία, τη χώρα όπου βρήκαν καταφύγιο οι θεοί του Ολύμπου σαν τους ξερίζωναν οι χριστιανοί από την ίδια τους την πατρίδα.Στην Ποπεία, λοιπόν, μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε ένα νέο και όμορφο ανδρόγυνο. Εκείνος δούλευε στα τρένα μηχανοδηγός, εκείνη ήτανε δασκάλα του χορού. Κατοικούσαν σ" ένα φτωχό πλην συμπαθητικό σπιτάκι δίπλα στο ποτάμι, αγαπιόντουσαν πολύ κι έκαναν σχέδια για το μέλλον, σχέδια που έμοιαζαν όλα απολύτως πραγματοποιήσημα. Στο τρίτο πάνω χρόνο του γάμου τους απέκτησαν ένα αγόρι που το βάφτισαν Φαέθωνα, γιατί γεννήθηκε ακριβώς τη στιγμή που ανέτελλε ο ήλιος. Λίγους μήνες αργότερα, συνέβη η συμφορά. ..

Ακόμη και σήμερα, που η ζωή μου έχει πάρει μια τόσο απρόσμενη τροπή, δεν καταφέρνω να φέρω το πρόσωπό του στο μυαλό μου. Κάθε μου προσπάθεια να του αποδώσω συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, μια απτή φυσιογνωμία, εκτρέπεται σε άσχετες σκέψεις, που συχνά καταλήγουν στους μαιάνδρους τής παιδικής μου ηλικίας. Καμιά φορά, κι ενώ η προσπάθεια ανάκλησής του από τη μνήμη έχει γίνει πια βασανιστική, στο βάθος τού μυαλού μου αναδίνεται ένα αλλόκοτο πλάσμα, ή μάλλον πράγμα, μια σχεδόν μυθική μορφή που στη θέα της παραλύω: Κένταυρος, Σάτυρος ή Δαίμονας, σαν κι αυτόν που απεικονίζεται σ` έναν αναγεννησιακό πίνακα, μια μυτερή μπάλα με τριχωτά αυτιά που έχει κουρνιάσεις το στήθος μιας κοιμώμενης κοπέλας. ..

Στην περιοχή μας περίφημο είναι το δημοτικό τραγούδι:"Μικρός, μικρό που 'ν' ο Καρβασαράς κι έχει ένα πηγαδάκι..."Το τραγουδάνε στα πανηγύρια και το χορεύουνε κορίτσια και αγόρια, αλλά και οι ηλικιωμένοι. Κάνουν μεγάλους κύκλους, ένας μπροστά σέρνει το χορό, οι άλλοι πίσω ακολουθούν. Το πρόσωπό τους λάμπει, διότι όλοι φαίνονται να γνωρίζουν καλά πού βρίσκεται εκείνο το πηγαδάκι και τούτο τους γεμίζει έξαψη και πρωτόγονη χαρά. Θα 'λεγα πως είναι ευτυχισμένος γι' αυτό και μόνο τον λόγο...

..

Ο Τάκης, προτού γίνει "θείος", ήταν ένα αγόρι ελαφρώς κλειστό, απόφοιτος Νομικής και απίθανος σφυριχτής μπλούζ, σουίνγκ και αυτοσχέδιων κομματιών. Ξαφνικά, το 1951, αλλάζουν όλα στη ζωή του. Μια σκοτεινή υπόθεση παιδεραστίας βαρύνει τον πατέρα του, μια παλιότερη ίντριγκα ρίχνει άγριες σκιές στην οικογένεια, ενώ ο πόλεμος της Κορέας του υπόσχεται μια ελκυστική κάθαρση απ' όλα όσα τον βασανίζουν. Κι έτσι ξεκινά να γίνει εθελοντής πολεμιστής, αφήνοντας πίσω του τα οικογενειακά στίγματα και τις δύο αδερφές του, που, μέσα απ'την απουσία του, θα αναδείξουν μια απέραντη αγάπη και τρυφερότητα για ό,τι τους διέφυγε στα χρόνια της νιότης.Όμως ο Τάκης είναι δεμένος με τον έρωτα, τη ζωή και τους όρκους του...Κι έτσι θα ξανάρθει πίσω, σαν περιπετειώδης ασκιά, φέρνοντας τον αέρα μιας νοσταλγίας που τρέφει τη φαντασία όσων τον αγάπησαν κι όσων υπολόγισαν στη σταθερή αξία της απώλειας.Ο θείος Τάκης είναι μια σύγχρονη παραλλαγή στο Τραγούδι του Νεκρού Αδερφού - παραλλαγή ανατρεπτική και τκαυστικότατη ω..

..

Καλύτερα να μην έγραφα την ιστορία αυτού του πράκτορα στο Κόμμα. Καλύτερα, καθώς, τριάντα χρόνια μετά, το 2013, τη μεγάλη χρονιά της κυβερνοκατασκοπείας, ένας ανεμοστρόβιλος συμβάντων με παρέσυρε πολύ μακριά, μέχρι τα άδυτα του κόσμου των μυστικών υπηρεσιών και τα σκοτάδια του Διπλού Ανθρώπου. Μακάρι να συνέχιζα να λέω την ιστορία του μ' ένα ποτήρι κρασί σε μικρές συντροφιές. Έλα, όμως, που φοβάμαι μη χαθεί, μη δεν απομείνει κανείς που να την έχει ζήσει από πρώτο χέρι και να μπορεί να την αφηγηθεί.Ο Κόκκινος Κάβουρας βασίζεται σε μια πραγματική ιστορία γραμμένη σαν παραμύθι..

Το καλοκαίρι του 327 π.Χ. ο Αλέξανδρος, έχοντας καταλύσει την Περσική Αυτοκρατορία και κατακτήσει το μεγαλύτερο μέρος του τότε γνωστού κόσμου, θυσίασε στην Αθηνά και ξεκίνησε την τελευταία του εκστρατεία: την κατάκτηση της Ινδικής. Κοντά στην πόλη Τάξιλα συνάντησε ένα σοφό Ινδό, τον Κάλανο, ο οποίος αποφάσισε να τον ακολουθήσει και να γίνει η σκιά του. Ο Κάλανος παρακολούθησε νηφάλια τα συνταρακτικά γεγονότα στην Ινδική: τις μάχες, τις νίκες, την άρνηση του στρατεύματος να συνεχίσει, τις ίντριγκες, την πλεύση στον ποταμό Ινδό, το βαρύτατο τραυματισμό του Αλέξανδρου στην ακρόπολη των Μαλλών, την πορεία στην τρομερή έρημο της Γεδρωσίας, τον έρωτα του Μακεδόνα στρατηλάτη για τη Ρωξάνη. Τον ακολούθησε και στην επιστροφή του στην Περσία και μοιράστηκε το όραμά του για τη δημιουργία ενός τεράστιου πολυθρησκευτικού, πολυπολιτισμικού κράτους, όπου θα κυβερνούσαν όχι μόνο οι Έλληνες αλλά οι άριστοι ανεξαρτήτως φυλής. Στο μυθιστόρημα δίνεται βήμα λόγου όχι μόνο στον Κάλανο και στον Αλέξανδρο αλλ..

Ο Νίκος Βορίδης, μεταπτυχιακός φοιτητής στο Λονδίνο, ζει τον πρώτο μεγάλο του έρωτα με την ωραία Κλόντια και γεύεται τις χαρές τις βρετανικής πρωτεύουσας, ενώ παράλληλα γοητεύεται από την μυστηριώδη και χαρισματική προσωπικότητα του καθηγητή της Ιστορίας, Τζον Νόρτον. Στην διάρκεια των διαλέξεων του ο καθηγητής κάνει συγκλονιστικές αποκαλύψεις που έχουν σχέση με την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα το κρίσιμο διάστημα 1935- 1940. Οι αποκαλύψεις αυτές δημοσιεύονται αμέσως στον βρετανικό Τύπο, ο καθηγητής γίνεται το πρόσωπο της ημέρας και ο Νίκος Βορίδης βρίσκεται αντιμέτωπος με μια συγκλονιστική πραγματικότητα που ως τώρα αγνοούσε. Οι μυστικές υπηρεσίες κινητοποιούνται. Ένα γράμμα, ένα παλιό μυστικό, ένας κρυφός μεγάλος έρωτας έρχονται να κλονίσουν τη σχέση του Νίκου Βορίδη με την Κλόντια...

Στην τουρκοκρατούμενη Κρήτη των μέσων του 19ου αιώνα, ο νεαρός Μανώλης -ο επονομαζόμενος "Πατούχας" εξαιτίας των τεράστιων ποδιών του-, επιστρέφει στο χωριό του ύστερα από χρόνια ξένοιαστης βουκολικής ζωής. Τώρα ο ατίθασος και άπειρος έφηβος καλείται να προσαρμοστεί και πάλι στη ζωή του χωριού, να κατανοήσει τους άγραφους νόμους της μικρής του κοινωνίας και να λύσει τα μυστήρια του νεανικού έρωτα...Με τον Πατούχα ο Ιωάννης Κονδυλάκης χαρίζει στην ελληνική ηθογραφική πεζογραφία ένα κλασικό έργο της, το οποίο λαμβάνει τις διαστάσεις ψυχογραφήματος, χάρη στην οξυδέρκεια και τη διεισδυτική ματιά ενός συγγραφέα που κατανοεί σε βάθος τις ανθρώπινες αντιδράσεις και συμπεριφορές.Ο Κονδυλάκης γράφει τον Πατούχα το 1892 σε γλώσσα καθαρεύουσα, την οποία παντρεύει ιδανικά με το κρητικό ιδίωμα στα διαλογικά μέρη. Οι Εκδόσεις ΝΙΚΑΣ προσφέρουν τώρα το έργο του προσαρμοσμένο στη δημοτική, δίνοντας σε μια νέα γενιά αναγνωστών την ευκαιρία να ανακαλύψει έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες λογοτέχνες...

Το μυθιστόρημα αυτό κινείται στο χώρο της μοντέρνας λογοτεχνίας, του υπερρεαλισμού, του ονείρου και του υπέρλογου, που βλέπει το αόρατο, αισθάνεται το ανεπαίσθητο, πραγματοποιεί το απραγματοποίητο και απεικονίζει εκείνο που δεν μπορεί να απεικονιστεί στην πραγματικότητα.Οι ήρωές του, όλοι πλάσματα της φαντασίας του συγγραφέα, έχουν υπερφυσικές δυνάμεις, κινούνται έξω από το χώρο της λογικής και της πραγματικότητας και σκοπεύουν με την υπέρλογη δράση τους να γοητέψουν και να ψυχαγωγήσουν τον αναγνώστη, δίδοντας του εικόνες, εντυπώσεις, καταστάσεις και ιδέες που για πρώτη φορά έρχονται σε επαφή με το νου του.Τα οποία νοήματα, συμπεράσματα, διδάγματα μπορεί να εξάγει κανείς από την ανάγνωσή του κειμένου είναι υποκειμενικά και δεν συμπίπτουν με όσα αντιλαμβάνονται οι άλλοι η ο συγγραφέας...

«Τίναξε το κεφάλι κι ολομεμιάς θυμήθηκε πού βρίσκουνταν, ποιος ήταν και γιατί πονούσε. Άγρια αδάμαστη χαρά τον συνεπήρε, όχι, όχι δεν ήταν άναντρος, λιποτάχτης, προδότης, όχι, όχι, ήταν καρφωμένος στον σταυρό, τίμια στάθηκε ως το τέλος, κράτησε το λόγο του, μια αστραπή, τη στιγμή που φώναξε "Ηλί! Ηλί !" και λιποθύμησε, τον άρπαξε ο Πειρασμός και τον πλάνεσε, ψέματα οι χαρές, οι παντρειές, τα παιδιά. Ψέματα τα χούφταλα, ξευτιλισμένα γεροντάκια, που τον φώναζαν άναντρο, λιποτάχτη, προδότη. Όλα, όλα, φαντάσματα του Πονηρού! Ζουν και βασιλεύουν οι Μαθητές του, πήραν τις στεριές και τις θάλασσες και διαλαλούν το Καλό Μαντάτο. Τα πάντα έγιναν όπως πρέπει, δόξα σοι ο Θεός!Έσυρε φωνή θριαμβευτικιά:- Τετέλεσται!Κι ήταν σα να 'λεγε: Όλα αρχίζουν.»Η δυαδική υπόσταση του Χριστού στάθηκε για μένα πάντα βαθύ, ανεξερεύνητο μυστήριο. Η λαχτάρα, η τόσο ανθρώπινη, η τόσο υπεράνθρωπη, να φτάσει ο άνθρωπος ως τον Θεό ή, πιο σωστά, να επιστρέψει ο άνθρωπος στον Θεό και να ταυτιστεί μαζί του. Η νοσταλγία αυ..

Ο Θεός ήταν κουρασμένος... Έβλεπε τη γη του και πώς είχε καταντήσει... Οι άνθρωποι τον είχαν προδώσει. Αποφασίζει, λοιπόν, να στείλει στη γη ένα Θεό καινούργιο, κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσή τους, το Θεό που θα τους άξιζε. Έσκυψε τότε στη γη κι έκανε εμετό. Πάνω σ' ένα ελληνικό νησί. Το ελληνικό νησί, μικρόκοσμος της σημερινής Ελλάδας και γενικότερα του σύγχρονου πολιτισμού, ένας πύργος της Βαβέλ, όπου οι γλώσσες, οι ανθρώπινες σχέσεις, τα φύλα συγχέονται. Ο Μανόλης, ο νέος Μεσσίας, περνάει σ' αυτό το χώρο σαν υπνοβάτης, αγνοώντας μέχρι τέλους τη θεϊκή του φύση. Σαν υπνοβάτες, εξάλλου, περνούν και όλα τα άλλα πρόσωπα. Μία απεικόνιση του διαλυμένου κόσμου μας, αιχμηρή και απεγνωσμένα κωμική, όμως γεμάτη συμπόνια.Όταν κυκλοφόρησε ο Υπνοβάτης στο Παρίσι, ο Jerome Charyn τελείωνε ένα μεγάλο άρθρο του στη Monde (το Νοέμβριο του 1987) μ' αυτά τα λόγια: "Η Μαργαρίτα Καραπάνου μας οδηγεί στο λαβύρινθο όπου ζει ο Θεός. Πρέπει κανείς να τη διαβάζει όπως διαβάζει τον Rimbaud και τον Blake, όπως κο..

Η Δανάη για να ξεφύγει από τον ασφυκτικό κλοιό του πατέρα της και του μεγαλύτερου αδερφού της παντρεύεται σε μικρή ηλικία. Καταλήγει όμως με έναν σύζυγο μίζερο και μικροπρεπή και καθώς ωριμάζει συνειδητοποιεί όλο και περισσότερο τη λάθος επιλογή της. Προσπαθεί να συμβιβαστεί για τις δυο κόρες της. Μετά τον ερχομό και του τρίτου της παιδιού, απέριττη αλλά αγέρωχη, οπλισμένη με ισχυρή πνευματική πειθαρχία, οργανώνει την απόδρασή της από τον μίζερο και ασφυκτικό οικογενειακό της περίγυρο. Δεν παρασύρεται από συναισθηματικές αδυναμίες. Οι «αταξίες» της είναι μέρος του σχεδίου της. Θα καταφέρει η Δανάη να κερδίσει τη ζωή που της αξίζει;..

"Δε θέλω να σε κάνω με το ζόρι πατέρα ενός παιδιού..."Το πρόσωπό της στενοχωρημένο, η ολοκλήρωση της γυναίκας, η χαρά της δημιουργίας, ένας πόνος γι αυτήν."Τι θα με κεράσεις αν σου πω κάτι ευχάριστο; Δεν είμαι έγκυος, μου ήρθε η περίοδος...»Ψέματα του είχε πει πάλι, ήταν έγκυος... Γιατί; Τι σκοπό είχε, μήπως ήθελε να το κρατήσει;..."Σ αγαπώ πολύ περισσότερο από το να σε θέλω μόνο για πατέρα ενός παιδιού... Αποφάσισα να χωρίσω. Εσύ, με παντρεύεσαι;""Τι να με κάνεις εμένα! Αύριο εσύ θα θέλεις έρωτα κι εγώ τίλιο...»"Γαμώτο μου! Τι σε κάνει να πιστεύεις πως μόνο αυτό έχω στο νου μου; Επειδή μ αρέσει να παίζω μαζί σου; Δηλαδή, τι είμαι εγώ, αναίσθητη;"Είναι μία τολμηρή, δροσερή, σύγχρονη, παράξενη ερωτική ιστορία, δοσμένη ρεαλιστικά αλλά, ταυτόχρονα, με μία ρομαντική διάθεση, που δεν πρέπει να διαβαστεί από πουριτανούς, παρωπιδοφόρους, οπισθοδρομικούς, υποκριτές και μεγαλύτερους των εβδομήντα χρόνων...

..

Ο Νάρκισσος δε φοβάται το θάνατο. Φοβάται τη ζωή που του διαλέχτηκε. Γιατί ποτέ δεν αγαπά; Γιατί η καρδιά του είναι μάρμαρο; Η Ελένη πέρασε όλη τη νύχτα ψάχνοντας τις μυρωδιές απ' το κορμί του. Σήμερα γράφεται ιστορία. Από το πρωί οι άρπες και οι μουσικές αντηχούν σ' όλη τη Βαβυλώνα. Η ζωή της Φαρούκ, όμως, δεν έχει κανένα νόημα. Βαρέθηκε να είναι το μπιμπελό της Βαβυλώνας. Θέλει να αλλάξει ζωή. Θέλει να φύγει μακριά... Αυτό που δεν ήξερα τότε ήταν πως όλοι αυτοί οι Ιταλοί στη Νέα Υόρκη ήταν μια οργανωμένη μαφία. Τότε κατάλαβε πως ο Πάμπλο ήταν ένα απ' τα μεγάλα αφεντικά. Μετά... πυροβολισμός. Μια σφαίρα ήταν αρκετή. Η σεξουαλική του φαντασίωση ήταν αγνή, όσο παράξενο κι αν ακουγόταν αυτό. Ήταν το πρόσωπο που θα μπορούσε να του δώσει τα πάντα αν του έδειχνε έστω κι ένα μικρό δείγμα αγάπης. Ήταν θέμα χρόνου να πέσει στην αγκαλιά της. Τώρα που το τέλος είναι δεδομένο, τώρα που το παραμύθι σταματά βίαια για την Αγια - Σοφιά, αναλογίζεται κανείς διάφορα. Αν η Αγια - Σοφιά ήταν ένα ταπεινό ..

Κατά τα τελευταία χρόνια ακούγονται από τα τηλεοπτικά κανάλια και γράφονται στον Τύπο πολλές περίεργες ιστορίες για ιπτάμενους δίσκους που εμφανίζονται από το άγνωστο στον ουρανό, καθώς και για άλλα ποικίλα και ανεξήγητα φαινόμενα που συμβαίνουν σε πλοία και αεροπλάνα, για απαγωγές και θανάτους ανθρώπων από άγνωστα εξωγήινα όντα, τα οποία καταφτάνουν στον πλανήτη μας και επηρεάζουν ως ένα βαθμό τη ζωής μας και απειλούν το μέλλον μας.Μια από τις πολλές αυτές πρωτοφανείς και παράξενες ιστορίες είναι και αυτή που περιγράφεται στην παρούσα νουβέλα.Ελπίζουμε ότι θα τη διαβάσετε με έντονο ενδιαφέρον και θα την απολαύσετε...