Μυθιστορήματα

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΣΕ ΔΕΚΑ ΙΣΤΟΡΙΕΣΜε την ανεξιχνίαστη περιστροφή που θα ακολουθούσε ένα ηλιοτρόπιο της νύχτας, η τέχνη της Ζ. Ζ. -επαληθευμένη χαρμόσυνα σε αυτό το τρίτο της βιβλίο, που είναι και το πρώτο της μυθιστόρημα- αποδεικνύει ότι μπορεί κανείς να γράφει σαν να προσπαθεί να λύσει τα μάγια του κόσμου ή σαν να ξορκίζει τη λύση τους. Το διάχυτο θέμα αυτών των ιστοριών: πώς γεύεται κανείς το μέλι πάνω στο τσεκούρι, είναι και η απάντηση στη συναρπαστική αδυναμία της αφηγήτριας: ανίκανη να αντέξει το μαράζι της σιωπής, γιατρεύει τη σιωπή της με τη λογοτεχνία.Ο αναγνώστης έχει τη σπάνια τύχη να μπει σε έναν εραλδικό κόσμο, όπου οι άνθρωποι υπάρχουν σαν διαλυμένα είδωλα, τα οποία εμπλέκονται στο αφηγηματικό υφάδι με τον αινιγματικό τρόπο που μια μουσική φράση παρεισφρέει αναπάντεχα σε ένα ζωγραφικό πίνακα...

Μετά το, Ο Αντώνης δε θα σκολάσει απόψε, η Πίτσα Σωτηράκου με το Καιάδας Α. Ε., μας δίνει ένα ακόμη σύγχρονο μυθιστόρημα, μεταπλάθοντας βιώματα και εμπειρίες σε λογοτεχνικό έργο. Ένα έργο σκληρό, ρεαλιστικό και συνάμα γεμάτο ανθρωπιά και ευαισθησία."Μα μονάχα πεντακόσιες χιλιάδες;" είπε. "Εκείνο τετρακόσιες έδωκα σε σένα, έτσι δεν είναι; Για βάλε πόσα πλήρωσα στο λογιστήριο για την παραμονή του παιδιού στο τμήμα, και πόσα θα πλήρωσε κι η Ασφάλεια... Βγάλατε του κόσμου τα λεφτά... Έπειτα, πεντακόσιες χιλιάδες, δηλαδή, μονάχα άξιζε το νανάκι μου; Δε διαβάζεις στον Τύπο πόσο πυλιούνται από τους γύφτους τα παιδιά; Ένα παιδί - ένα Ντάτσουν. Κι ένα Ντάτσουν στοιχίζει σήμερα τουλάχιστον κατομύριο.""Κοροϊδευόμαστε τώρα μωρέ; Αφού παρακάλαγες να πεθάνει, ν' απαλλαγείς, τι τσαμπουνάς; Πρέπει να τους χρωστάς κι ευγνωμοσύνη, από πάνω, σ' αυτούς που το 'κλεψαν.""Εγώ μια φορά σας επαναλαμβάνω ότι ήρθα να το πάρω και θα ξαμολυθώ να τους ανακαλύψω αυτούς που λέτε πως το 'κλεψαν... αν το 'κλεψαν δηλαδή..

Στους Καλούς καιρούς οι ήρωες δεν αντιδικούν με την τύχη τους. Αναρωτιούνται όμως τι θα έκαναν αν μπορούσαν να ξαναπαίξουν μια παρτίδα μαζί της. Ο Παύλος ελπίζει πως η επιστροφή του στην Ελλάδα θα είναι αρκετή για να διαγραφούν τα λάθη του κι ο Ανέστης πως δεν είναι αργά για ν' αλλάξει τον τόπο διαμονής και τις συνήθειές του. Η Άρτεμη αναζητά τη σωστή λύση στα οικογενειακά της διλήμματα κι ο Νίκος ένα ταιριαστό τέλος στο καινούργιο του βιβλίο. Η Μαρίκα προσπαθεί να τους βοηθήσει όλους, αλλά καταλήγει να αναρωτιέται μαζί μ' αυτούς. Οι καλοί καιροί πλησιάζουν άραγε ή ξεμακραίνουν;..

Ο Κώστας Κοτζιάς (1922-1979) ανήκει, στη συγγραφική γενιά της Αντίστασης. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά με το αντιστασιακό θεατρικό έργο το «Ξύπνημα», που ανέβασαν οι Ενωμένοι Καλλιτέχνες. Το πρώτο του μυθιστόρημα «Καπνισμένος ουρανός» παίρνει το 1957 το πρώτο βραβείο πεζογραφίας του Δήμου Αθηναίων. Η «Γαλαρία Νο 7» που ακολουθεί, φέρνει για πρώτη φορά, όπως διαπίστωσε η κριτική, την εργατική τάξη σαν τάξη, στη νεοελληνική πεζογραφία. Όπως γράφει ο κριτικός Νίκος Παπανδρέου στον πρόλογό του στην τέταρτη έκδοση της «Γαλαρίας Νο 7», «το μυθιστόρημα του Κώστα Κοτζιά είναι ένας επικός πίνακας των ταξικών συγκρούσεων της σύγχρονης εποχής». Το μυθιστόρημα «Επί εσχάτη προδοσία» που εκδίδεται το 1964 αποτελεί την πρώτη μορφή του «Αλύγιστου». Αργότερα, ο Κ. Κοτζιάς γράφει το μυθιστόρημα «Ο Παράνομος» που είναι μια λογοτεχνική τομή, όπως σημειώνει η κριτική, του νεοφασισμού. Τα βιβλία του Κ. Κοτζιά έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί σε πολλές χώρες του κόσμου.Ο Κ. Κοτζιάς, εκτός από τις μελέτες, κριτι..

Μέσ' από τις σελίδες του "Κηλαμάν" και κάτω από τη ρέουσα επιφάνεια του λόγου του συγγραφέα αναδύεται ανάγλυφο το δράμα της τραγικής γενιάς της Μικρασίας στην άτυχη εκείνη στιγμή του ελληνισμού.Με την εκπληκτική λιτότητα του λόγου του, ο συγγραφέας αποφεύγει να επιβάλει ή να προκαλέσει συναισθήματα, αλλά αφήνει τον αναγνώστη να κατακλυσθεί απ' αυτά μέσα απ' τη βίωση των γεγονότων, όπως αυτά περιγράφονται γλαφυρά με μια νηφαλιότητα, η οποία λειτουργεί ως αντίθεση προς την αγριότητα και τη φρικαλεότητα των πράξεων των διωκτών.Δημιουργώντας με το λόγο και τη γνώση του ο συγγραφέας το περιβάλλον του ιστορήματός του, κάνει τον αναγνώστη να βιώσει ο ίδιος το μέγεθος της καταστροφής που προκαλείται στις κοινωνίες, στην ίδια τη ζωή, από τις χωρίς λόγο αναστατώσεις που προκαλούν οι κατακτητικοί πόλεμοι...

Ο Ζήσης Σκάρος γεννήθηκε στα Κανάλια της Δυτικής Θεσσαλίας το 1917. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Στα Γράμματα πρωτοπαρουσιάστηκε το 1938 με τη νουβέλα "Οι δυνατοί". Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, πιάστηκε από τους Γερμανούς και κλείστηκε στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Από κει μεταφέρθηκε στις κλούβες τραίνων, βαγόνια-ασπίδες, μπροστά από την ατμομηχανή, στις επιθέσεις των ανταρτών. Από αυτή την εμπειρία έγραψε το χρονικό "Οι κλούβες". Άλλα έργα του "Χαραυγή", διηγήματα, "Το ταξίδι της φιλίας", εντυπώσεις, "Οι ρίζες του ποταμού", μυθιστόρημα (κρατικό βραβείο), "Το κορίτσι με το σαντούρι", διηγήματα, "Κρίσιμη καμπή", μυθιστόρημα, "Ο κόσμος των ελπίδων", μυθιστόρημα κ.ά. Κατά τη δικτατορία έζησε αυτοεξόριστος στη Ρώμη και στις Βρυξέλλες και το 1969 εκλέχτηκε πρόεδρος του κεντρικού συμβουλίου των Ελληνικών Αντιδικτατορικών Επιτροπών. Από το 1977 έως το 1982 διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών...

Τραυλαντώνης Αντώνης (1867 - 1943).Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι. Σπούδασε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και μελέτησε μόνος ιταλικά, γαλλικά και γερμανικά. Διορίστηκε στην Δημόσια Εκπαίδευση και διετέλεσε επίσης μέλος του κεντρικού εποπτικού συμβουλίου για την Δημοτική Εκπαίδευση και Πρόεδρος του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου (1924 - 1925). Το 1925 αποχώρησε από τον εκπαιδευτικό χώρο. Η πρώτη εμφάνιση του Τραυλαντώνη στην λογοτεχνία σημειώθηκε το 1890, οπότε άρχισε να δημοσιεύει διηγήματα στην εφημερίδα Αττική. Ακολούθησε η συνεργασία του με την εφημερίδα Άστυ, όπου δημοσίευσε το εκτενές πεζογράφημα Διετής Θητεία, ενώ γνωστό στο ευρύτερο κοινό τον κατέστησε η νουβέλα "Η εξαδέλφη", που δημοσιεύτηκε επίσης στο Άστυ. Άριστος γνώστης της αρχαίας ελληνικής και λατινικής γλώσσας, στράφηκε σύντομα από την καθαρεύουσα στην δημοτική. Η γραφή του εντάσσεται στον χώρο της ρεαλιστικής ηθογραφίας. Στην θεματική του κυριαρχούν η καθημερινή ζωή, ο έρωτας και η διάσταση ανάμεσα στην κοινωνική κα..

-Δεν αμφισβητώ ότι οι πατέρες της Εκκλησίας δανείστηκαν κάποια ρητορικά σχήματα από τους αρχαίους συγγραφείς, απάντησε ο Βεζιρτζής. Υπήρξαν ωστόσο θανάσιμοι εχθροί της κλασικής παιδείας και του πολιτισμού των αρχαίων. [...] Ο διασυρμός του ελληνισμού από την Εκκλησία υπήρξε τόσο συστηματικός ώστε οι Έλληνες αναγκάστηκαν ν' αλλάξουν όνομα, να μετονομαστούν σε Ρωμαίους, Ρωμιούς ή Γραικούς. Σε ορισμένες τοιχογραφίες του Αγίου Όρους απεικονίζονται μαζί με τους αγίους και τους αγγέλους διάφοροι φιλόσοφοι, ο Αριστοτέλης, ο Πλάτων, ο Σωκράτης, ο Πυθαγόρας. Όλοι φορούν στέμμα, έχουν μακριές γενειάδες και είναι ντυμένοι σαν Βυζαντινοί πρίγκιπες. [...] Είναι γνωστό ότι η Εκκλησία επιδίωξε να προσεταιριστεί τους αρχαίους σοφούς, αυτούς τουλάχιστον που δεν κατάφερε να θάψει, παραποιώντας τη σκέψη τους. Αυτό άλλωστε δεν διδάσκονται οι μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ότι η αρχαιότητα παρέδωσε τη σκυτάλη του πολιτισμού στο Βυζάντιο; Ο χριστιανισμός, αγαπητέ μου φίλε, δεν συνεχίζει την αρχαιότ..

Μνήμη και πολλή αγάπη χρειάστηκε για να γράψω την ιστορία της ζωής μου. Στο μυθιστόρημα μπορείς να λες ό,τι φαντάζεσαι, να κινείς τους ήρωές σου όπως θέλεις, να τους βάζεις να λένε ό,τι σκέφτεσαι εσύ. Όταν όμως τα πρόσωπα είναι αληθινά, δεν γίνεται ούτε τοσοδά να λαθέψεις, μια και κανείς τους δεν μπορεί πια να σε επιβεβαιώσει ή να σε διαψεύσει. Ευτυχώς που υπάρχει η αδελφή μου και η μνήμη της είναι αλάνθαστη και η ζωή της μπλέκεται με τη δική μου. Μόλις διάβασε αυτά που έγραψα μου είπε: «Έτσι ζήσαμε, έτσι ήταν αυτοί που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε». «Τώρα» της λέω, «που ξαναθυμήθηκες την ιστορία μας θα ‘θελες να είχαμε ζήσει μια άλλη ζωή;» «Με τίποτα» μου αποκρίθηκε αυθόρμητα. «Με τίποτα» συμπλήρωσα κι εγώ...

Ο Διονύσης Κωστίδης γεννήθηκε στον Αστακό Αιτωλοαικαρνανίας αλλά μεγάλωσε και έζησε στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα. Ήταν διοικητικός δικαστής και έφτασε στο βαθμό του προέδρου εφετών. Απ' τη δικαστική υπηρεσία αποχώρησε το 1989. "Ένα μυθιστόρημα - μαρτυρία ταραγμένων νεοελληνικών καιρών μας χάρισε ο στοχαστής φίλος Διονύσης Κωστίδης... Σταθερή διαγραφή χαρακτήρων, εξαίρετη αποτύπωση της καθημερινότητας, σεμνότητα γραφής και απέραντη συγκινητική ανθρωπιά..." (Κώστας Τσιρόπουλος, "Ευθύνη" Ιούλιος 1989)(Το εξώφυλλο έχει φθορά στα δεξιά του.)..

Μη μιλάς, είπα.Ήταν τόσο όμορφη, σαν να έβλεπα φωτογραφία, ώστε φοβόμουν πως μόλις θα άνοιγε το στόμα της να προφέρει την πρώτη λέξη, η ομορφιά της..

Μετά την βραβευμένη Πόλη των Απόντων, ο Αλέξανδρος Μασσαβέτας αφήνει την Κωνσταντινούπολη για μια σειρά διαδρομών στην ιστορία και στο παρόν της Μικράς Ασίας. Το βιβλίο αυτό καλύπτει την νότια ακτή της Προποντίδας και τα παράλια του Αιγαίου. Φιλοδοξεί να αποτελέσει τον πρώτο τόμο μιας τριλογίας που θα επεκταθεί σε ολόκληρη την σπαρμένη από μνήμες Μικρά Ασία.Ο συγγραφέας ξεκινά την περιπλάνησή του από την Βιθυνία και την Μυσία, εστιάζοντας στις μνήμες και στα χνάρια της Ρωμανίας και ανασταίνοντας το χαμένο εθνοτικό ψηφιδωτό της περιοχής. Συνεχίζει στην Αιολίδα, εστιάζοντας στο Αϊβαλί και στην Πέργαμο. Στην τσιμεντένια Σμύρνη καταγράφει την ζώσα ιστορία μέσα από τις μαρτυρίες των τελευταίων Λεβαντίνων και Εβραίων της πόλης, αλλά και τις τελευταίες ηλικιωμένες φωνές της σμυρναίικης διαλέκτου. Κατηφορίζοντας τα παράλια του Αιγαίου, ο Μασσαβέτας διασχίζει την Ιωνία, καταλήγοντας στα ερειπωμένα μοναστήρια της λίμνης Μπάφα και του Λάτμου, του γρανιτένιου όρους με τα απόκοσμα τοπία.Η κατόπτευσ..

Η ιστορία μιας παρέας και η ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας μέσα από την ποιητική γραφή του Τάσου Χατζητάτση, ο οποίος έχει βραβευτεί δύο φορές από το περιοδικό "Διαβάζω".Βράδυ, τέλος της άνοιξης. Η ζέστη απότομη, άναψε η πόλη. Είχαμε μαζευτεί οι φίλοι, στο ρετιρέ της Τατιάνας και του Άγγελου. Η πολυκατοικία γωνιακή, σε πάροδο της Βασιλίσσης Όλγας. Από τη μια μεριά ο Χορτιάτης από την άλλη η θάλασσα, μας δρόσιζε το αεράκι που κατέβαινε από το βουνό. Η Τατιάνα είχε στρώσει το τραπέζι έξω, στην ευρύχωρη βεράντα, και γύρω γύρω όλοι μας.Μεσόκοποι, αλυσοδεμένοι με σπίτια, αυτοκίνητα, σιωπές, και δίπλα οι γυναίκες μας, ισόβιες συμβίες. Είχαμε μαζευτεί, δίχως τις συνηθισμένες μας γκρίνιες, για να γιορτάσουμε την αργυρή επέτειο του γάμου της Τατιάνας και του Άγγελου. Σαν χθες, αλλά τα είκοσι πέντε χρόνια, σύννεφα να σκεπάζουν άλλα θολά σύννεφα. Τι θυμάται ο καθένας, τι ξεχνά; Έτοιμοι όλοι, να υπερασπιστούμε με σθένος την άναστρη μνήμη μας. Και τα κλαδιά πλεγμένα, να λυγάνε από το βάρος της μακρο..

Είναι η ιστορία μιας γυναίκας. Η Ματίνα, το μελαψό κορίτσι, χόρευε στο δρόμο. Κουνούσε τους γοφούς της σε έναν αισθησιακό, ερωτικό χορό που κάθε γυναίκα ήθελε να χορέψει και ίσως και να το έκανε πίσω από κλειστές πόρτες, αλλά ποτέ έξω στον κόσμο, ποτέ μπροστά στα γεμάτα πόθο μάτια των ξένων. Νόμιζαν πως ο θάνατος θα τη δαμάσει. O άντρας έβγαλε το μαχαίρι του και η αντανάκλαση του ήλιου έπεσε στην αιχμηρή κόψη. Πλησίασε τη Ματίνα. Έκαναν λάθος. "Η γιαγιά ήταν λουσμένη στον κρύο ιδρώτα. Έβγαλε ένα μαντίλι από την τσέπη της και σκούπισε το μέτωπό της. Γιατί όλες αυτές οι αναμνήσεις από την παιδική της ηλικία, αναμνήσεις που είχε κρύψει βαθιά μέσα της, έβγαιναν στην επιφάνεια τώρα, εκείνη τη μέρα, ύστερα από τόσα χρόνια; Ύστερα από όλη την προσπάθεια και τον αγώνα που είχε κάνει για να σβήσει το παρελθόν, για να ξεχάσει τη Ματίνα;"..

- Αχ, κυρά-Ευτέρπη, πείτε ένα λόγο για μένα στον κυρ πρόεδρο, αναστέναξε η Λισαβέτα βράζοντας ένα σπάραχνο απ` το λαθρίνι.- Θα πάω να τον βρω και θα το μιλήσω, απάντησε η κυρία Ευτέρπη, χώνοντας μια βελονιά μες στο κέντημα.- Θέλει να στείλει την Ηλέκτρα του Μυτιληνιού, τη Μαιρούλα τού Αϋφαντίδη και την Καλλιόπη τού μπαρμπα-Μήτσου. Η μια είναι κόρη τής κουμπάρας του, η άλλη βαφτισιμιά του κι η τρίτη η καλύτερη, το Καλλιοπάκι...Έπνιξε το γέλιο τη καθώς τώρα με το λεπίδι του μαχαιριού ξελέπιζε το ψάρι που σπαρταρούσε. ..

 Καλώς ήρθατε στη Σίλικον Στρητ. Σε αυτό το στενό δρομάκι του κέντρου, θα βρείτε καθετί που αφορά τα computers: laptops, towers, αναλώσιμα, περιφερειακά, joysticks, CDs...Αν ψάχνετε φθηνά παιχνίδια, προτιμήστε το μικρό μαγαζάκι στα δεξιά όπως ανεβαίνετε, περίπου στα μισά του δρόμου. Δεν σας γεμίζει το μάτι. Μοιάζει παραμελημένο, σχεδόν εγκαταλειμμένο. Κι όμως, εδώ θα βρείτε παιχνίδια σε πειρατικές εκδόσεις και τιμές εξευτελιστικές. Μπείτε μέσα. Πείτε το συνθηματικό στον νεαρούλη πίσω απ' το ταμείο («Είμαι ο Σάιμποργκ»). Τον λένε Στάρμπακ, διότι εκτός από πωλητής, είναι το παιδί για τους καφέδες. Θα διαβιβάσει την παραγγελία σας μέσω e-mail.Ανεβείτε τη στριφογυριστή και ετοιμόρροπη σιδερένια σκάλα. Στο μικρό πατάρι, θα συναντήσετε στριμωγμένους τέσσερις ανθρώπους, μπροστά σε υπολογιστές. Είναι ο Νήο, ένας τρελάρας που νομίζει ότι προέρχεται από το Matrix, ο Πάκμαν, ένας παλαίμαχος μεσήλικος κομπιουτεράς γεννημένος την εποχή του Mark 1, και στο βάθος κάθεται ο στρυφνός και αντικοινω..

Οι ναυτικοί λένε ότι τη θάλασσα δεν πρέπει να την υποτιμάς, αλλά να τη σέβεσαι. Ένα νόμισμα με δύο όψεις, γαλήνια και μαγευτική τη μια στιγμή, επικίνδυνη και θανατηφόρα την άλλη. Γι' αυτό και οι μανάδες των μαφιόζικων πληρωμάτων, κάθε φορά που τα παιδιά τους τις αποχαιρετούν, εύχονται Μπόκα Λούπο, στο Στόμα του Λύκου, δηλαδή. Ευχή και κατάρα μαζί για να ξορκίσουν την κακοτυχία και να δαμάσουν τη θέληση της θάλασσας. Έτσι ξεκίνησε και ο Παναγιωτάκης. Πρόθυμος να ρισκάρει και να μάθει όλα τα κόλπα, όχι στην εμπορική ναυτοσύνη, αλλά και στη δύσκολη ζωή των λαθρεμπορικών τσιγαράδικων. Ζήστε την ένταση ενός άγνωστου κόσμου μέσα από τις μυστικές συμφωνίες για τα λαθρεμπόρια και τις γεμάτες αγωνία καταδιώξεις στη Μεσόγειο. Θα μαγευτείτε από τη δύναμή του και θα εκπλαγείτε από την αλήθεια του. Ένα μυθιστόρημα συναρπαστικό, γρήγορο, ανατρεπτικό... Μαζί σας μόνο μια ευχή : Μπόκα Λούπο..

Ο Ορέστης Πολίτης είναι ένας επιτυχημένος προγραμματιστής, που περνά μια ήσυχη ζωή με τη γυναίκα και την κόρη του σε ένα σπίτι στο κέντρο της πόλης. Κάποια στιγμή δέχεται μια αναπάντεχη πρόσκληση από τα παλιά. Ένα σκοτεινό παρελθόν αρχίζει να ξετυλίγεται, με "απαγορευμένες" μνήμες, τραυματισμένους έρωτες, βαμμένες υποθέσεις και γεγονότα δραματικά, για τα οποία κανείς στην οικογένειά του δε γνωρίζει το παραμικρό.Τα πρόσωπα που ζουν και κινούνται γύρω του έχουν και εκείνα τον δικό τους επτασφράγιστο κόσμο: φίλοι, γείτονες και συγγενείς, όλοι τους κρύβουν κάτι, ενώ τα μυστικά τους δημιουργούν σταδιακά ένα μείγμα έτοιμο να εκραγεί. Όταν κάποτε συμβαίνει αυτή η έκρηξη, οι μάσκες πέφτουν και μια σειρά από "υπόγειες" πραγματικότητες βγαίνει στο φως: ιστορίες πάθους, έρωτα, τρομοκρατίας, βίας, εκδίκησης, ενοχών και προδοσίας, που κανείς δε θα υποψιαζόταν ότι θα μπορούσαν να κρύβονται σε ένα "αθώο" διαμέρισμα. Γιατί πίσω από τέσσερις τοίχους τίποτα δεν είναι εκείνο που φαίνεται. Ή εκείνο που αφ..