Θρησκεία

Πόλεις πήραν το όνομα της Θεοδώρας και ανήγειραν το άγαλμά της πλάι στο άγαλμα του αυτοκράτορα και συζύγου της Ιουστινιανού· οι κρατικοί υπάλληλοι έδιναν όρκο πίστης και σε εκείνη. Το μονόγραμμά της διακρίνεται ακόμη στα κιονόκρανα της Αγίας Σοφίας, κοντά στο μονόγραμμα του Ιουστινιανού. Τα ονόματά τους συνυπάρχουν στις κτητορικές επιγραφές ναών, μοναστηριών, φρουρίων και δημοσίων κτιρίων που οικοδομήθηκαν στα χρόνια της βασιλείας τους σε διάφορες περιοχές της αυτοκρατορίας. Οι αντιφατικές ιστορικές μαρτυρίες αποκαλύπτουν μια γυναίκα φιλόδοξη, έξυπνη, πεισματάρα, σταθερή στις επιλογές της, πιστή στις φίλες της και στον αυτοκράτορα - σύζυγό της, φιλοχρήματη, μνησίκακη και αμείλικτη έναντι των εχθρών της. Εχθροί και φίλοι συμπίπτουν σε ένα σημείο: στην εξαιρετική ομορφιά της...

Η χριστιανική περί θεοπνευστίας της Γραφής διδασκαλία, έχουσα τας παλαιοτέρας ρίζας αυτής εν τη Παλαιά Διαθήκη, θα ηδύνατο εν τινι μέτρω να θεωρηθή και ως κληρονομιά εκ της Ιουδαϊκής θεολογίας, εν τη οποία και εφηρμόσθη το πρώτον επί των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης. Το Ταλμούδ, αποδεχόμενον διαφόρους βαθμούς θεοπνευστίας, αποδίδει άμεσον θείαν αρχήν μόνον εις τον Νόμον, δεχόμενον ότι η Πεντάτευχος υπηγορεύθη υπό του Θεού εις τον Μωϋσήν, ως προς δε τους Προφήτας αποδέχεται δευτερεύουσαν αποκάλυψιν, από της οποίας δεν αποκλείει και την Καββάλαν, ήτοι την παράδοσιν ως πηγήν  διακρινομένην του Νόμου. Εν τούτοις ο παλαιός Ιουδαϊσμός, ως δυνάμεθα να εικάσωμεν και εκ του Ματθ. κβ’ 43, δεν γνωρίζει την υπό της Ιουδαϊκής θεολογίας του μεσαίωνος διάκρισιν μεταξύ αγιογράφων και προφητών, καθ’ ην μόνα τα προφητικά βιβλία είνε κυρίως θεόπνευστα άτε υπό του προφητικού Πνεύματος συγγραφέντα. […](Απόσπασμα από το περιεχόμενο του βιβλίου) ..

Η μετάνοια και εξομολόγησις είναι μία από τις πλέον σημαντικές μυστηριακές πράξεις της πίστεώς μας και της Εκκλησίας μας. Είναι ο ευλογημένος εκείνος θεσμός που εθεσμοθέτησε η άπειρη αγάπη του Τριαδικού Θεού για μας τους ανθρώπους. Εμείς αμαρτάνομε. Εμείς αποστατούμε. Εμείς αποχωριζόμαστε από την πατρική θεία αγάπη. Και η Τριαδική θεία αγάπη μέσα από τη μετάνοια και εξομολόγησι μας δέχεται πάλι και μας αποκαθιστά. Ας είναι ευλογημένο το πανάγιο όνομα του Θεού που μας ξαναγεννά με τη μετάνοια και πάλι μας αναδεικνύει αγαπημένα του παιδιά μετά από κάθε ιερή εξομολόγησι.Το βιβλίο αυτό, γραμμένο με πόνο και δάκρυα μετανοίας, αναπτύσσει με λόγια απλά και ευκολονόητα το σπουδαιότατο για τη ζωή μας αυτό θέμα της μετανοίας και εξομολογήσεως. […](Απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου) ..

..

Το βιβλίο: "Η μεγάλη περιπέτεια" από τις εκδόσεις "Ζωής του παιδιού"...

Η πορεία του Ορθοδόξου Χριστιανού είναι αναμφιβόλως δύσκολη. Είναι όμως ελεύθερη· είναι πορεία επιλογής, η δε δυσκολία μετριάζεται και σχεδόν εκμηδενίζεται, όταν κανείς προσέξη, εκτίμηση και υιοθέτηση για την ζωή του την καθαρότητα των λόγων του Διδασκάλου Ιησού Χριστού, την διαύγεια των μηνυμάτων των εντολών Του, την αναδιδομένη ευαισθησία σε ό,τι αφορά την σχέσιν του ανθρώπου με τον άνθρωπο, την συμπάθεια προς τους αδύνατους ανθρώπους, τους πτωχούς, τους ταπεινούς, τους πονεμένους και, το σπουδαιότερο, όταν εκτιμήση το βραβείο, με το οποίο βραβεύεται όποιος διανύσει όλη αυτήν την πορεία.Αυτή η πορεία έχει χαραχθή και έχει χρωματισθή με το χρώμα της διδασκαλίας του Ιησού Χριστού. Είναι πορεία προς την σωτηρία· πορεία προς την κοινωνία του θείου φωτός. Σ' αυτήν την πορεία πορεύονται πολλοί, ο καθένας όμως έχει τον δικό του τρόπο πορείας, τον δικό του βαθμό προόδου, την δική του αντίληψιν της βαδιζομένης οδού, την δική του αντοχή στις δυσκολίες της πορείας, την δική του αντιμετώπισιν τω..

Ο μοναχός Μιχαήλ γεννήθηκε στην Πέλλα της Μακεδονίας (του Μεγάλου Αλεξάνδρου) το 1955. Από το 1973 μέχρι τις αρχές του 1988 έζησε στην Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας στο Άγιον Όρος. Από τότε ως το καλοκαίρι του 1998 έμεινε στο Σινά. Από τον Οκτώβριο δε του 1998 και μετά, ζει μόνος και ήσυχος...

Το βιβλίο "Ήλιος στα μεσάνυχτα" εκδόθηκε από: "ΖΩΗ"...

Οι εντολές του Θεού είναι αυθεντικά καταγεγραμμένες στη Γραφή και ανεπτυγμένες στα λειτουργικά και πατερικά κείμενα. Όμως η άγνοια, η αδυναμία κατανόησης, η στρεβλή γνώση, η θρησκοληψία, τα αρνητικά εκκλησιαστικά πρότυπα, αποτελούν σοβαρά εμπόδια στη διάκριση και επίγνωση του θελήματος του Θεού.Η επιθυμία αποτελεί φυσική δύναμη της ανθρώπινης φύσης, "ιδίωμα της φύσεως" (Ιωάννης της Κλίμακος), όπως και όλες οι φυσικές δυνάμεις (λογική, αγάπη, έρωτας, ζήλος, οργή, χαρά, υπερηφάνεια κ.ο.κ.). Η ικανότητα του ανθρώπου να επιθυμεί είναι μία "δύναμις αγαθοποιός" (άγιος Μάξιμος), η οποία προπτωτικά λειτουργούσε ως συνεχής κίνηση προς το αγαθό, τον Θεό, αλλά στη μεταπτωτική κατάσταση, εφθάρη, απώλεσε δηλαδή τον φυσικό προσανατολισμό της προς την αγαθότητα και τον Θεό. Έκτοτε, προέκυψε η ανάγκη διάκρισης της κάθε επιθυμίας ως καλής ή κακής. Η αποτίμηση της ποιότητας της επιθυμίας, στην περίπτωση των χριστιανών, γίνεται όχι με προσωπικά κριτήρια αλλά με κριτήριο τη θεϊκή εντολή.Η εναρμόνιση της ε..

Ο παρών τόμος περιλαμβάνει εν γενικαίς γραμμαίς την δογματικήν διδασκαλίαν της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, ως η διδασκαλία αύτη διδάσκεται υπό του γράφοντος προς τους φοιτητάς της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.Η πρόταξις εις τον τίτλον της λέξεως "θέματα" εγένετο ως ανταποκρινομένη εις την καθ' ενότητας εξέτασιν της ύλης της Δογματικής και ως συνάπτουσα, κατά τίνα τρόπον, την παρούσαν έκδοσιν των πανεπιστημιακών μας παραδόσεων προς την πρώτην έκδοσιν αυτών την επιγραφομένην "Θέματα δογματικής και Χριστιανικής Ηθικής". Προσέτι η πρόταξις της λέξεως "θέματα" αποσκοπεί να καταστήση σαφές, ότι ο παρών τόμος, ο προς χρήσιν, κυρίως, των φοιτητών εκδιδόμενος, δεν εκθέτει αναλυτικώς πάσας τας πτυχάς του περιεχομένου της θείας υπερφυσικής Αποκαλύψεως. Άλλως τε αι βάσει του προγράμματος της Σχολής χρονικαί δυνατότητες δια το μάθημα της Δογματικής, ως και δι' όλα τα μαθήματα, είναι περιωρισμέναι ικανόν δε μέρος του χρόνου διατίθεται υπό του διδάσκοντος δια την εν διαλογική μορφή μ..

Η σχέση ανθρώπου και Θεού αποτελεί το υπ’ αριθ. 1 πρόβλημα που απασχολεί τον άνθρωπο από την αυγή της ιστορίας του και τον απασχολεί σοβαρότατα και σήμερα και πάντοτε.Το καίριο και σημαντικό αυτό πρόβλημα προσπάθησαν να επιλύσουν, κάθε φορά, οι άνθρωποι, επί τη βάσει εξωτερικών (του οικολογικού περιβάλλοντος) και εσωτερικών (προσωπικών βιωμάτων) κριτηρίων. Εξ όλων, όμως, των ανθρώπων, οι Χριστιανοί ευρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση να μιλήσουν για το πρόβλημα της θρησκευτικότητος, για δύο λόγους:Πρώτον, διότι η γραπτή και θεόπνευστη αποκάλυψη της Π. Διαθήκης τους παρέχει άγνωστα και ουσιώδη στοιχεία της αρχέγονης θρησκευτικότητος, της αρχέγονης, δηλαδή Θεοκοινωνίας, τα οποία ενέχουν θεμελιώδη σημασία για την προσέγγιση, κατανόηση και επίλυση του προβλήματος της σχέσης του ανθρώπου με τον Θεό. Και,Δεύτερον, διότι, η διά του ενανθρωπήσαντος Υιού του Θεού, του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού συμπλήρωση της θείας αποκάλυψης της Π. Διαθήκης, είχε ως αποτέλεσμα, αφ’ ενός, να συνδυασθούν και καταν..

Έγραψα το παρόν βιβλίο για να πω ό,τι κατά τη γνώμη μου αξίζει να λεχθεί για τις ομοιότητες και, πράγμα εξίσου σημαντικό, τις διαφορές, μεταξύ του παλαιού και του νέου στη βιβλική αποκάλυψη. Πιστεύω, πράγματι, ότι το παρόν βιβλίο μπορεί να περιγραφεί ως ένα δοκίμιο στη γενετική της Βίβλου. Αλλά η βιολογική αναλογία δεν θα πρέπει να τονιστεί υπερβολικά. Αναζήτησα τα όρια μεταξύ του νέου και του παλαιού, πώς το νέο γίνεται παλαιό και πώς το παλαιό ανανεώνεται και προσπάθησα να ανακαλύψω το πρότυπο -αν υπάρχει- που αποτελεί τη βάση αυτής της διαδικασίας. Διερεύνησα πόσο βαθειά η νέα αποκάλυψη είναι ριζωμένη στην παλαιά και δεσμεύεται από αυτήν και πόσο η παλαιά προσδιορίζει ή περιέχει το καινόν της νέας. Επιπλέον διερεύνησα κατά πόσον το παλαιό θα μπορούσε να επαληθεύσει ή να ανασκευάσει το νέο. Αυτά είναι παλιά και πολυσυζητημένα θέματα και με λύπη διαπιστώνω ότι και εγώ απέτυχα να ισοφαρίσω τον αδελφό Gregor Mendel του Αββαείου του Brunn. Προσφέρω αυτό το βιβλίο κυρίως ως υπόδειξη κάποι..

..

Τα κατανυκτικά της Παρακλητική και του Τριωδίου...

..

Το αίτημα της λειτουργικής ανανεώσεως στην ορθόδοξη εκκλησία: Πρακτικά Β πανελληνίου λειτουργικού συμποσίου στελεχών Ιερών Μητροπόλεων: 22-25 Οκτωβρίου 2000, Συνεδριακό Κέντρο Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού, Βόλος...

Ο μοναχός Μιχαήλ γεννήθηκε στην Πέλλα της Μακεδονίας (του Μεγάλου Αλεξάνδρου) το 1955. Από το 1973 μέχρι τις αρχές του 1988 έζησε στην Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας στο Άγιον Όρος. Από τότε ως το καλοκαίρι του 1998 έμεινε στο Σινά. Από τον Οκτώβριο δε του 1998 και μετά, ζει μόνος και ήσυχος...