Θρησκεία

"Ειρήνη φίλη" Το Γλυκύ και πράγμα και όνομα.....

Η Ειρήνη η Αθηναία έμεινε στην ιστορία κυρίως για το ρόλο που διαδραμάτισε στην αναστήλωση των εικόνων -την εποχή που η εικονομαχία συγκλόνιζε το Βυζάντιο-, αλλά και ως μια γυναίκα εξαιρετικά φιλόδοξη και ασύλληπτα αδίστακτη. Υπήρξε η πρώτη αυτοκράτειρα του Βυζαντίου η οποία κατείχε και τυπικά το θρόνο: η αμηχανία που προκάλεσε το πρωτοφανές αυτό γεγονός στην κρατική μηχανή της αυτοκρατορίας, ακόμη και στην ίδια την αυτοκράτειρα, αποτυπώνεται στον παράδοξο τρόπο με τον οποίο μνημονευόταν στα νομίσματα και με τον οποίο υπέγραφε τα δημόσια έγγραφα: "Ειρήνη, Πιστός Βασιλεύς"...

Το βιβλίο αυτό με τον τίτλο "Εκκλησία και κόσμος, θέματα πνευματικού και κοινωνικού προβληματισμού", είναι ένα δείγμα της θεολογικής μου δουλειάς, που έκανα κατά τα τελευταία χρόνια από το βήμα διαφόρων αιθουσών της πρωτεύουσας και των γύρω περιοχών. Βέβαια υπήρξε μια μεγάλη σειρά ομιλιών, διαλέξεων και εισηγήσεων, που τελικά συγκεντρώθηκε, πάνω σε πολλά και ποικίλα θέματα αυτής της θεολογικής προσφοράς, έξω από το καθαρά διδακτικό και συγγραφικό μου έργο, αλλ' εδώ σταχυολογήθηκαν μερικές μόνο αντιπροσωπευτικές ομιλίες που σχετίζονται με το γενικότερο θέμα της κοινωνικής μαρτυρίας της ορθόδοξης πνευματικότητας. Και αυτό, γιατί πάντοτε υποκρύπτεται στους θρησκευτικούς κυρίως ανθρώπους μια ενδόμυχη τάση ριζικής διάζευξης των δύο αυτών γεγονότων, του πνευματικού και του κοινωνικού στοιχείου στη ζωή. Θελήσαμε δε να δείξουμε, πως είναι δυνατή μια σύζευξη και των δυο, χωρίς να υπάρχει απαραίτητα και ο κίνδυνος εκκοσμίκευσης της πνευματικής ζωής ή δημιουργίας μέσα στη Θεολογία και στην Εκκλησ..

..

Τα θαύματα της Παναγίας που, δειγματοληπτικά μόνο, συμπεριλάβαμε στο βιβλίο αυτό, προέρχονται από διάφορες πηγές. Τα προσφέρουμε διασκευασμένα και εμπλουτισμένα με τ’ απαραίτητα γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία, χωρίς όμως να αλλοιώνουμε καθόλου την ουσία τους. Ο αριθμός που σημειώνεται στο τέλος κάθε κειμένου, μέσα σε αγκύλες, παραπέμπει στην κυριώτερη σχετική με το θέμα πηγής, που βρίσκεται αριθμημένη με αλφαβητική σειρά στο τέλος του βιβλίου. Στα θαύματα αυτά η Θεοτόκος έρχεται σε άμεση επαφή με τους ανθρώπους και τα προβλήματά τους. Συχνά εμφανίζεται στον ύπνο ή σε εγρήγορση. Άλλοτε η παρουσία της γίνεται αισθητή μόνο με τη φωνή ή με κάποια ευωδία. (. . .) (ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)..

Το περιοδικό που αγαπήθηκε κι ανάθρεψε τρεις γενιές Ελληνόπουλα...

Εις τον τελευταίον τόμον του Κυριακοδρομίου, όπερ προ ετών συνετάγη υπό του πανοσιολ. αρχιμ. κ. Χριστοφόρου Ν. Παπουτσοπούλου και του θεολόγου κ. Αθαν. Σ. Φραγκοπούλου και εξεδόθη υπό της ημετέρας Αδελφότητας, εδόθη υπόσχεσις, ότι συντόμως θα εξεδίδετο και Εορτοδρόμιον, όμοιον προς το Κυριακοδρόμιον εκείνο.Πολλαπλαί απασχολήσεις δεν επέτρεψαν να πραγματοποιηθή η υπόσχεσις εκείνη συντόμως. Ήδη, του Κυρίου συνεργούντος, εκδίδεται το παρόν εις δυο τόμους, εξ ων ο πρώτος περιλαμβάνει Ομιλίας εις τα Αποστολικά και Ευαγγελικά Αναγνώσματα των Δεσποτικών και Θεομητορικών εορτών, καθώς και Λόγους εις τας εορτάς ταύτας, ο δε δεύτερος ομοίως εις εορτάς Αγίων.Θέλομεν να ελπίζωμεν, ότι και το παρόν Εορτοδρόμιον θα αποβή πολλαχώς χρήσιμον εις τους ευσεβείς αναγνώστας, καθώς και το Κυριακοδρόμιον. ..

Τα τελευταία 50 χρόνια μπορεί να αυξήθηκε ραγδαία η βιομηχανική παραγωγή και η επιστήμη να ξεπέρασε σε επιτεύγματα κάθε προσδοκία, αλλά οι άνθρωποι είμαστε τραγικά πνιγμένοι από τα καθημερινά προβλήματα και οι δυσμενείς εξελίξεις διαδέχονται ταχύτατα η μία την άλλη!Μέσα σ αυτή την πλημμυρίδα των προβλημάτων, "χάσαμε" το Θεό.Σ αυτά τα αδιέξοδα δεν έρχεται να δώσει λύσεις το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας!Απλά, ήρεμα και ταπεινά προσπαθεί να συντροφεύσει την ψυχή του αναγνώστη, στην πορεία της να ανακαλύψει μέσα στην καθημερινότητα, Εκείνον.Στη σκοτεινή παραζάλη της εποχής, προσπαθεί να ζωγραφίσει με τα μοναδικά χρώματα της αγάπης, της ελπίδας και της χαράς, στιγμές αληθινές.....

Η θρησκευτική και πνευματική ζωή της κατά τον 19ον αιώνα...

Η παρούσα εργασία δεν έχει σκοπό να αποτελέση εγκωμιαστικό λόγο στην Πολυύμνητη Κόρη. [...]Σκοπός αυτού του πονήματος είναι καθαρώς η ιστορική προσέγγισις στιγμών της ζωής της Θεοτόκου, ώστε να αντλήται εξ αυτών κάθε δυνατή πληροφορία περί της μοναδικότητος του θείου προσώπου της και ιδιαιτέρως της άμεσης συμβολής της στην σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)..

Για τον αββά Ισαάκ τον Σύρο, τον "αστέρα εν τω ύψει της Εκκλησίας λάμποντα", δεν έχουμε πολλά βιογραφικά στοιχεία. Γνωρίζουμε μόνο πως ήταν Σύρος και γεννήθηκε τον Ζ' αιώνα στη Νινευΐ. Μορφώθηκε σε κάποια κωμόπολη όχι μακρυά από την Έδεσσα της Συρίας.Νέος αποσύρθηκε στο πλησιόχωρο κοινόβιο του αγίου μάρτυρος Ματθαίου, όπου αποδύθηκε σε σκληρούς ασκητικούς αγώνες.Μετά από πολλά χρόνια εγκαταβιώσεως στο κοινόβιο, αναχώρησε στην έρημο και επιδόθηκε σε σκληρότερους αγώνες, "μόνος μόνω τω Θεώ επασχολούμενος". Κάποιο όμως γεγονός θα του στερήσει το "γλυκύτατο μέλι της ησυχίας". Με θεία αποκάλυψη αναγκάζεται να εγκαταλείψει το ερημικό του κελλί και ν' αποδεχθεί τη χειροτονία του σε επίσκοπο της Νινευΐ. [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)..

«Η επιβολή του άνδρα πάνω στη γυναίκα είναι δώρο που του το χάρισε μια κοινωνία φτιαγμένη από όμοιούς του κι όχι η πραγματική του αξία. Γι’ αυτό κι ως επιβολή βασικά εννοεί την καταπίεση, την υποβάθμιση και τον εξευτελισμό της γυναικείας προσωπικότητας και ποτέ του δεν τη σκέφτηκε σαν μια σχέση που ο καθένας θα καταθέσει τα δώρα του για να ομορφύνει η ζωή και ολοκληρώσει τον άλλον»...

..

..

..

Αναζητώντας το μυστήριο της ζωής...της ανθρώπινης επικοινωνίας...του διαλόγου. Αναζητώντας τελικά το "Ευ Ζην". Μια γνώση που είναι τόσο απλή, αλλά και τόσο σύνθετη μαζί...Η "Τριλογία της ζωής" αποτελείται από τρία βιβλία που προσπαθούν να προσεγγίσουν αυτή τη γνώση.....

Δυό από τις εμφανίσεις του αναστημένου Κυρίου έχουν σχέσι με την Αγία Γραφή. Η μία είναι με τους δυο μαθητές, που πορεύονταν προς Εμμαούς. Η θλίψις και η κατήφειά τους είχαν σαν αιτία την άπνοια της Γραφής. Γι' αυτό και ο Κύριος τους είπε: "Ω, ανόητοι και βραδείς τη καρδία του πιστεύειν επί πάσιν οις ελάλησαν οι προφήται!" (Λουκ. κδ' 25). Αν μελετούσαν, αν ζούσαν όσα είπαν οι προφήτες για το Μεσσία, θα ήξεραν ότι ο Χριστός έπρεπε να πάθη και έπρεπε δια των παθημάτων να εισέλθη στη δόξα της αναστάσεως και της αναλήψεως...