Ποίηση

Ένα ποιητικό οδοιπορικό ανθρώπινων δεσμών με οδηγό «τη σιωπηρή αγωνία των ταξιδιωτών / που πάντα θα διαλέγουν να δειπνούνε μόνοι». Τα ίχνη της συνθέτουν ένα φανταστικό μυθιστόρημα των μυθιστορημάτων: το γράφουν όλοι, αλλά κανένας δεν θα μπορέσει να το διαβάσει ακέραιο ποτέ.Τόποι, πρόσωπα, χειρονομίες και βλέμματα ανοίγουν χώρο στη σιωπή «την ώρα που σηκώνει ο άνεμος το υλικό του βίου / και το εξαφανίζει». Τα ποιήματα στο "Μυθιστόρημα του δείπνου" είναι νεύματα αναγνώρισης στην κυριαρχία αυτής ακριβώς της ώρας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)..

Τα μάτια μας γεύονται καθημερινά το πιο φωτεινό αίσθημα μας σε τρεις κατευθύνσεις. Υπάρχει όμως και μια τέταρτη, ο χρόνος. Σε τι θα εξελιχθεί το αίσθημα αυτό αν επεκταθεί στις τέσσερις διαστάσεις; Τα μάτια της ψυχήςμπορούν να δουν την εξέλιξη αυτή μέσα στον καθρέπτη του ονείρου.Το βιβλίο αυτό αποτελείται από δύο μέρη. Μπορούν να διαβασθούν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο. Στο πρώτο μέρος παρουσιάζεται ένα αναπάντεχο συμπέρασμα και μία αμυδρή απόδειξή του. Στο δεύτερο μέρος εκτίθεται μια ποιητική συλλογή που έχει σχέση με το παράδοξο αυτό συμπέρασμα...

Ένα από τα αριστουργήματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας...